Mr. Van Steertegem,
zoals we je noemden.
Bedankt voor alles! Je was een geweldige leraar. Je geloofde in ons en nam ons serieus. Dat heeft veel voor mij betekend. Je hebt ons nooit onderschat.
Je vertelde met zoveel passie dat we gingen nadenken over dingen die we voordien nog niet kenden. Je leerde ons verbanden leggen die we zelf nog niet zagen. Die manier van denken is me altijd bijgebleven. Dankzij jou.
Je maakte het nooit zwaarder dan nodig, maar je nam het wel bloedserieus. En toch bleef je vrolijk. Die combinatie was bijzonder.
Toen ik je bezocht, toen je al ziek was, kwam ik binnen en zag ik hoe mager en zwak je was geworden. Ik vertelde je over mijn idee om een doctoraat te gaan doen. Je vond het een geweldig onderwerp en gaf me binnen enkele minuten nieuwe inzichten.
Je ogen en je gezicht lichtten op. Je stond recht, liep naar je boekenkast en nam zonder aarzelen een boek uit de kast. Je sloeg het open op precies de juiste pagina en begon te lezen met een glimlach op je gezicht.
Op dat moment was je weer even gepassioneerd als toen je voor onze klas stond.
Ik was ook toen diep onder de indruk van je manier van denken.
Bedankt daarvoor x